ebratha
عبرتها

    

 

 

                     صبر

 

 صبر  نتوانم  از این   پس  که  دگر  صبر  ندانم 

دیگر  این جسم  بدین  سو  و  بدان  سو  نکشانم

گر  شکیبا شوم  البته  بود  راحت جانم 

  بارها  گفته  به  من  صبر  نما  من  نتوانم 

  بخدا  رفت   دگر  گنج  سعادت  زبر  من 

  بخدا   رفت  دگر  قوت  اعضا   و  توانم

  پیش  از  این  صبرنمودم  هم  ایام جوانی 

   تو  دگر منع  مکن  هیچ  مگو  من نه    جوانم

بشکن  این   سینه  که  اتش  زده  برده  است  اما نم

  بشکن  این  سینه که  اتش  زده بر  روح  و    روانم

  کلا  این کلمه  ز  فرهنگ خدایی بکنم  پاک 

  کللا  این کلمه    کنم  پاک   ز  ذهن  و  ز  زبانم

=====+++++

  سالها  صبر  نمودم مگر  این  غصه  سر  اید

   راست گویم  که  تو  بودی به  برم  هر  که  در  اید 

قدر ایام  وصال  تو  ندانسته  ندانم 

بعد  از  ان  وقت    ز ایام فراق  دگر  اید

  شده  پر پر گل  عشقم  خار  مانده  است بجایش   

  حنظل  از  دست  رفیقان  بخدا  چون  شکر  اید 

  یار  دوری  کند  البته نه  قهر  و  غضب  ارد

  لیک  دوری  کند و  گاه  ز کوه  و  کمر  اید

  زردی  روی من  از  زر   نبود  از  ضر بانست 

از  رفیقی  است  که  هر  لحظه  زجایی    به  در  اید 

هر  که خواهد  بکشد  گو  بکشد  صبر  نتانم 

   ذره  کاه  به نز  دیک شما  مختصر اید 

====******====== *          

  سالها  صبر  نمودم  چه  شد  ان  دولت  مویم 

  رفت  دندان  چو  عاج  این  همه  را  با  که  بگویم 

   رفت  قوت  ز  سر  و  دست  و  زپا  ونگرانم 

  سبزیم  زرد  شد  البته   نه  بالم  نه  برویم 

اخر  این  صبر  چه  سودم  همه ایام  نگویی

  هر  جهت  دشمن  غدار  روان  گشته  به سویم

شیر  غران  جوانی برمیده  ز  بساطم 

 در  ملا  بودم  و  اعلی  حال د ر  قعر  و  فرویم 

  ای  مردم  چکنم  صبر ،  در  این  جمع  ندارم 

  صبر  اشکنجه  بود  قهر بود ،   من  که  نکویم 

خنده  ام  گریه  شد  و نو  همه  اعضا  شده  کهنه 

عطر  گل  بودم  و  اینک  ز  فلک  شرم  ز  بویم 

=====***-----*****//////---

  قصه عشق بگویند  ز  دیوانه  نهان  به 

  با  حریفان  نتوان  گفت  که  ان  به 

  با  جهاندیده  نگویند  چنین   قصه  و  پیران

نزد  عشاق  ولی  این  سخن پر  هیجان  به   

نه  به  مسجد  بشود  گفت  نه  در  مدرسه  اری 

  پس  نهان  این  سخن  از پیر  و  جوان  به 

شاید  ار  بود  گلی باز  کنم  لب  به  بیا نی 

پس  نهان  ازهمه  گونه  حیوان  به

رمز و  اسرار نگویند  به  هر  معبر    هر  کس 

پس  نهان  داسشتن  این  سخن  از کوی    زمان  به 

گر  زبان  وا  کنم  هم  عالم  و  ادم ننوازد

این  سخن  مخفی   و  پوشیده به  نزد  همگان  به 

=====/////00000****-0---*            ----

 

من  دل  ازرده  شدم بیش  از  اینها  نرمانم 

  قصه  کم  گو  ز  سر  و  وضع  و  لباس و ز  زبانم 

بشری  را  که  خدا  خلق  کند  عیب  نگیرد 

تو  چه  دانی  ز هنر  ها  و  ز  سخنها  و بیانم 

دل  من  خون  شد  و  تو عیب  بجویی  ز  سر و  پا 

مگر  عا صی  شده  ای  قفل  نما  باز  بدانم

نیستم  اهل  ریا  ،   بلکه  دل  شاد  ندارم 

تا  که  اراسته  بیند  همگان  زلف  و  عیانم 

غیر  از  اینها  سخن  عشق  به  دلدار  نگویم 

که  کند  حمل  به  بیماری  و  بر  ضعف  روانم

ای  خدا  تو  فرجی  ساز  که  از  هجر  نمیرم 

عاشقم  این  گنهم  هست  که خواهم  که  بمانم !!!1                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه سی ام خرداد 1397 توسط مهرداد عزیز آبادی | بدون نظر

 

 

 

بسم  الله  ا لرحمان  ا لرحیم

کبوتر  نا مه  برای  بچه ها  و  نوجوانان  است برای  کشورم  و  بچه ها  برای  رها  شن  از  بد  آموزی  و  برای  ا یجاد  فضایی  خوب   بدون  وابستگی  فکری  و  فرهنگی و  سیاسی  به  اینجا و  انجا و  فقط  برای  انجام  وظیفه  و  برای  مردم  خوب  هموطن  و  رشد  و  تربیت  خوب  البته با  رعایت  ارزشهای   دینی  و  ملی  و بومی .

  در  این  زمینه کار  جدی  نکرده  ام  اما  به  راهنمایی  دلسوزانه  شما  خو  بان نیازمندم   

 

  مهرداد  عزیز  ابادی    اردیبهشت  97

 

 

 

 

 

  حکایت  1  کبوتر  نامه

 

کفتری   بود  و  پسر  بچه  و  نر          خواست  بالا  تر رود او  بیشتر 

 خواست  بر  اوج  فلک  پران  شود         تا  بیارد  بلکه  از  بالا  خبر

با ل  میزد خسته  میشد می  پرید          تا  چه  دارد  خستگی  ها  را  ثمر

بال  میزد  تا  که  بالا  تر  رود              تا  نشیند  بلکه  شاید  بر  قمر

هم  که بالا  تر نشستن  دوست  داشت      یا  به  کوه  و  یا به  سنگ  و  یا  کمر

===                                                          ====

بر  در  و  دیوار  بالاتر  نشست             گاه  مشکل  بود اریمش  به د ست

کفتری  پیرش  چو  دید او را  خصال       گفت  زین  رفتار  می  اید  شکست

  بندگان  را  نیز  بالا تر  برند                 هم ببرد  بال شخص  خود  پرست

تو  عقابی  یا  کبوتر  ای  پسر            کم  برو در  اسمان چون  فیل  مست

عاقبت  افتاد  دست  کودکی                   هم  بریدش  بال  هم  پایش  ببست

 

  حکایت  2

 

 

یک  کبوتر  رفت  سوی  ماده  ای             کای  بیا  برخیز خیلی  ساده  ای

مردمان در  عیش و در نوشند  باز           تو  چرا  شد  دست  و پا هایت  دراز

سبزه  و  و  باغ  و درخت و اب بین          پر  بزن  همراه من   ای  ناز  نین

توبیا  گردیم  از  مردم  نفور                   تا  شویم  از ازدحام  شهر  دور

تجربت  کن  شهر  های  تازه  را           عیش  و  راحت  های  بی  اندازه  را

مردمان  بسیار  سختی  میکشند                 تن  به  بالای درختی میکشند

ما  فراز  شهرو   دریا  می  پریم                 بلکه ما  هر  روز  بالا  میرویم

تو  سیاحت  کن  حلاوت  را  ببین               در  خوشی ها  کن شنا و  در  زمین

حیف  از  تو  این  جمال  و  این  هنر           گشته  تنها وتک و بی  پا  و  سر

حیف  باشد  این  جوانی و  جلال                    گشته د ر ایام  این  سان  پایمال

کیف  کن  لذت  ببر از زندگی                      حیف  باشد  در کبوتر  بندگی

 پاسخش   داد ان  کبوتر  مختصر            دیدمت  بسیار  چون  هستی  تو  شر

بس  کبوتر  های  پاک  بی  گناه            بوده  از  دست  تو  در اشکند  و  اه  

بس  کبوتر  کور کردی  یا  که  کر            تو  گمان  داری  ندارم  من خبر

مردمان  گر در   فراغ و  راحتند             چون که  بسیاری  به کار و  زحمتند

  سبزه    و  باغ  ودرخت  میوده  دار       گشته از  رنج  وز   زحمت بر قرار

شهر بی  زحمت   نمی  اید  بدست              لحظه  ای   بیکار  نتوانی نشست

تو اگر دنبال  عیش و  لذتی                        عاقبت اید  ترا  هم  نکبتی

من  ندارم میل تفریح  و  سفر                    بلکه  دنبال  تلاش  بیشتر

لذت  دنیا  نمی  اید  درست                       باید  از  لذت  بکلی  دست  شست

گاه  سرما  است و  فقر و  زلزله         این  جهان حبس  است و  رنج  و  سلسله  

این  جهان فکر  وتلاش  کارشو               فصل  بیداری است  تو بیدار  شو

توبه  کن  دنبال  استفغار  شو                       مثل  مردم  در تلاش و کار  شو

 

 

  حکایت  3

 

آن  زمان کو  بود  سا لم  در  چهل              بود  ما  را  کفتری  در  اب  و  گل

قهوه ای  رنگ  و  همیشه در  قفس            ماده  ای با  جفت  و  جوجه    دسترس   

جو جه  ها تا  بال  و  پر  اراستند               از قفس  انها  رهایی  خواستند

  رفنت  مادر تا  به  اوج اسمان                     رفت تا از  دیده  ها  گشتی  نهان

رفت  شد  از  چشم  مردم  ناپدید                    بیوفایی  کرد  در  عالم  مزید

سالها  رفت  و  رسیدم  بنده  شصت                 جهل  هردم  دست  و  پای  من  ببست

کفتری  امد  به  پای خود  بدام                        بر  در  منزل تو  گویی با  مرام

قهوه  ای  رنگ  و ولیکن  با  وفا                    مونسی شد بهر  تنهایی  مرا

  ان  پرنده  رفت  نز  ملک  خدا                      امد  از  او  تیره  ای  ای  با  وفا   

تا  خدا  باشد مکن  بد  داوری                        میرسد  اخر  ترا  هم  یاوری

 

  حکمایت  4

 

یک  کبوتر  بود  با  فرزند  و  زن       در  قفس بودند  جمله  در  محن

لیک  روزی در قفس چون  باز شد        کفتر نر  طالب  پرواز  شد

  رفت  تا  اوج  و  میان اسمان            انچه  دردل  بود  اکنون  شد  عیان

  طالب  ازادی و  پرواز  بود            کی  چنین دنبال  عشق  و  راز  بود

  کودکانش  از  جفا  بیچاره  اند          همسرانشان  روز  و  شب  اواره اند

هر  چه  دل  میخواست پرزد در جهان   -  تا  که  شب  شدیاد کرد از  کودکان

در حقیقت  بود از شب   ترسناک        گرچه ان  هم مثل  هر روز  است پاک

رفت  او  بر پشت  خانه  ای  بر  پشت  بام   ---تا  بخواند یک  نماز  ناتمام

چون  که  شد در حالت ذکر  و  نماز     یاد کرد  از کودکان  خویش  باز

بلکه  شاید کودکانش  لقمه  ای          بهر  صیادان  شب  شد  طعمه  ای 

گفت  با  خودوای  چون  غافل  شدی        چشم  پوشیدی  زخود  عاقل  بُدی

روز  گا ران  گشت  و  زانها  بیخبر       لذتی  اندک چنین  دارد  ثمر    .

 

 

 

 

 

بسم  الله

  ازدواج

 

کبوتر  جوان نر به کبوتر ماده  نز دیک  شد  بق  بقو  کرد   منظورش  تقاضایی ازدواج بود

اما کبوتر  ماده  اعتنایی  به  او  نکرد

این  بار  کبوترنر   امد دور خود  چر  خید  بق  بقویش  را  با  صدای  بلند  کرد

کبوتر ماده  متوجه  او  بود  اما  او  فکر میکرد  متوجهش  نشده

بارسوم کبوتر   ضمن  بق بقو نوکش  را  کمی  پر  تاب  کرد   یعنی  داشت تهدید  میکرد.  باز  هم  کبوتر  به  او  اعتنایی  نکرد

  کبوتر ماده  جوانی  به  ان  کبوتر  تر  گل  ور گل  نزدیک  شد

مگر  نمیبینی ؟  دارد  تهدید  به  حمله  میکند  و  میزند نا کارت میکند   چکارداری  میکنی؟

 من  ترسی  از او  ندارم   از  اخلاقش خوشم  نمی  اید  بد  اخلاق  است  مغرور  و  متکبر  است بعلاوه  دشمنی  میکند  و  شرور است   از  همه  اینها  گذشته  بخیل  و پر  رو  است   پر  از کینه  و خشم   است همه  اش  با  همه دعوا دارد 

  از  همه  اینها  گذشته بلد نیست به  خانمها  احترام  بگذارد تند  تند  غذا  میخورد و  منزوی و گوشه گیر  است اجتماعی  نیست ...

کبوتر غریبه  مگر  چقدر  وقت  این  حوالی  است ؟ چند وقته اونو  میشناسی ؟  حدود  یک  ماه

خوب  ازش  کسب  اطلاع کردی  ناقلا ؟  خب دیگه ادم  باید کسی  که  میخواد  برا  زندگی در  نظر  بگیره

اخرش  چی ؟  فعلا  این  حوالی کسی  جز  این  اماده و  دست به  نقد  نیست

ممکنه  گزینه خوبی  باشه  اما  باید این  عیباش  رو بر  طرف  کنه ....!!!

 

 

 

 

 

 

 

بسم  الله  الرحمان  الرحیم

  کبوتر  تنها

  در  خانه  ای  یک  کبوتر  داشتند که  خیلی  بزن  و  بهادر و قلچماق  بود  خیلی گردنکش بود  اهل  دعوا  مرافعه  بود  برای  همین  همیشه  مجبور بودند  که او  ر  در  قفس  نگهداری  کنند.

  توی  همین  دعوا  ها و  زیاده  طلبی  ها بود  که  یک  روزی  کبوتر ها  تصمیم  گرفتند  که  او  را  از  پا  بیندازند  یک  وقتی که  مشغول بق  بقو  بود و  میچر خید  و هوار  میکشید  کبوتر ها  به  او  نزدیک  شده و  با  نوک  به  چشم  چپ  او  زدند  و  کور  شد  یا  بهتر  بگویم کورش  کردند

با  این همه  همانطور  به  قلدری و بزن  بهادری ادامه  میداد  تا  از قفس  آزادش میکردند  بلا  فاصله هر  چه  کبوتر  بود تهدید  میکرد  و  بق بقویی  میکرد  که  نگو  خلاصه سرو  صدا  راه  می  انداخت  عجیب  و  غریب  و  به هیچکس  اجازه دانه  خوردن  هم نمیداد  و  با غرور و  تکبر  خودش به تنهایی  شروع  به دانه  خوردن  میکرد

  صاحب  کبوتر  ها هر  چه  میخواست  او  را تربیت  کند تا  با  کبوتر های دیگر  مهربان  با  شد  بخرجش نمیرفت

خیلی  از  کبو تر ها  جلو او  ازدواج کردند  تخم  گذاشتند  و  بچه  دار  شدند

اما  او  اغلب  اوقات  به خاطر  همین  کارهایش   در قفس  بود و  همانجا  اب و  دانه  بهش  میدادند  واورا از  قفس  بیرون  نمی اوردندو  همین  طور چند مدتی  گذشت  ....و

یک روز صاحب  کبوتر ها دید  این  کبوتر  خیلی  غمگین  است   او  را  روی  دست  گذاشت  همانجا  ماند  جلو  اینه  گذاشت  یک  ساعت  بعد  برگشت  دید  اصلا  از  جایش  حر  کت  نکرده  او  را  توی  حیات  هم  برد  تقریبا  دید  که  خیلی  رام  شده  است

 

 

 بالهایش  را  که  بسته  بود  باز  کرد.  باز  هم  او  را  ازاد تر  گذاشت  دیگر او  را  در  قفس  نکرد  توی  اتاق  کوچکی  برای  خودش  آزاد  بود.

یک  روز  وقتی  صاحب  کبوتر  از  جا برخاست  و  رفت  سر به  کبوتر  زد  دید  که  نیست  یالا ، پایین   اطراف  بالای  بام   بالای  نرده بام   اتاقهای  دیگر

نه  خیلی نگران  شد  همه  جا  را  گشت   بعد  با  تعجب دید  که  کبوتر  جلو اینه  نشسته  خیلی  ساکت و  آرام و خیلی  بی حرکت....

فهمید  انچه  که  کبوتر  را  به  زانو  در  اورده  و  ذلیل کرده  تنهایی  است  بی همزبانی  است بله

  با  خود  گفت خب  پسر  خوب  از همون  اول  میگفتی  یه  چند  روز  دیگه  یه  جفت  قشنگ  برات  پیدا  میکنم  عروسی میکنی   بچه  دار میشی  تقصیر  خودت  بود  .  این مدت  هم  تقصیر  خودت  بود که  تنها  ماندی  کسی  با  قلدری و  گردنکشی  به  جایی  نمیرسد

 

 

 

 

 

 

  کبوتر عصبانی 

 

ان  روز  رفته  بودم    روی  پشت  بام تا  ببینم  ان کبوتر  باز  چه  میکند

  کبوتر ها دور  میزدند  و  از  میگشتند

  غیر  از  ان  کبوتر  ها  یک  ده  تایی  هم  کبوتر  روی  پشت  بام بود  که  پر واز  نمیکردند  و  من  خیال  میگردم  چرا؟   

 یک  کبوتر  بود  سفید  سفید    فقط  اخر  دمش  یک  سا نتی  متر  سیاه  بود  بدنش  سفید  یک  دست  تا  نزدیک  پنجه  هایش   پر  داشت  اما  دیگه  روی  پنجه  ها  نه   ولی بعضی  هایشان روی پنجه  ها  هم پر  داشتند  پا  پر  کامل

  دانه  توی  ظرف  براشون  ریخته بود    اینها  میخوذدند  امااین کبوتر   نه -  یک  جور  خاصی  بود  با  انها  غذا  نمیخورد  و وقت  هم  کسی  می امد  از  کبوتر  ها    چند  لقمه  ای که  میخورد  کبوتر  یک نوکش  زد

  کبوتر  باز  اونو  گرفت  انداخت  تو  قفس 

  این  کبوتر اصلا  قیاه  اش  عصبانی   بود  دلم  براش میسوخت  به هر  حال کبوتر ها  هر کدامشان  به  کاری  مشغول  بودند  برخی  از  نر  ها هم  چرخ میزدند و  بق  بقو  میکردند.

 

یکی  دو  دقیقه  که  گذشت کبوتر  سفید  را  اورد  بیرون   معلوم  بو  د که میتر  سد

  ان  را  نزدیک صورتش  اورد   چنذد  بار  نوازشش کرد  و  بعد  رها  کرد.

  کبوتر انگار نعجب  کرده  بود  بق کرده  رفت  گوشه  ای  باورش  نمیشد

 

  صاحب کفترا  گفت  لابد تعجب  میکنی   این  کبوتر  از وقتی اومده مغرور  و  متکبر  است تا  حالا با  هیشکی  صلاح نرفته

  این بار  که  بردمش تو  قفس    برا  این  بود  که  به  ان ماده  کوچولو که من  بهش پر  نسس میگم  بی  احترامی کرد

  منم  کردمش تو  قفس   که  تنبیه  بشه  بعد  هم در اوردمش  بهش  محبت  کردم  تلافی کردم که  قهر نکنه  

  به نظر  من محبت  را  حتی  حیوونا  هم میفهمندو  از  راه    محبت باید  وارد  شد  ی  با  صلح  و  محبت  اره  اره

  کبوترا  داشتند  در  اسمان  چرخ  میزدند  گتاهی  معلق  میزدند و  خودی  نشان میدادند. 

 میدانی فلانی  کبوتر  حیوان مهر بونیه 

  این  یکی  تو هوا معلق  میزنه

این  جلو  دار تیم  هست

  این   یکی....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خواستگاری

تمام  کبوتر ها دور  میز  شام  جمع  بودندو  همه  هیجان  خاصی  داشتند  در  واقع  شام  ان  روز  هم  مفصلتر  بود یعنی  یکی  از  دختر  ها کیک مخصوصی  هم پخته  بودپدر  مخصوصا از  چند  روز پیش    تاکید  کرده  بود  که  همه  سر  میز  شام  چهارشنبه  حضور  داشته باشند

ابتدا  به صرف  غذا  پرداختند   غذا  ی  خوب و  خوشمزه  ای  بود  که  این بار  دختر  بزرگه  ،گل  به  سر  زحمت  ان  را  کشیده  و  خودش  سرو  میکرد .  رسم  خانواده  این بود  که  ابتدا  اعضای  خانواده    ،  در  این  مهمانی  ها غذا  میپختندو  بعد  نوبت  عروسها  میرسید  البته  همه  خانمها  کمک    میکردند  اما  مدیریت  ان  با خانم  بزرگه یا گل  به  سر  بود

البته  بین  خانمها  همیشه  یک  رقابت  خوبی  بود  ولی همیشه  احترام  متقابل  بین اعضا  حاکم  بود  و  کار  به  قهر  و  لجبازی کودکانه  نمیرسید

دومین  دختر  اسمش طوقی  بود  و  حالا  نوبت سومی  بودکه  بزودی  انشاءالله  برود خانه  بخت

بعد  از  صرف  شام  وجمع  کردن  ظروف   ،پدر  رو  به  مه  ناز  کرد و  گفت  دخترم ،  امیدوارم  که  به  تصمیم  نهایی  رسیده  باشی .

 

دختر  گفت  اول برادرم  اکبر  نظر  شو  بگه  عجله  نکنید  من  هم  میگم

  اکبر  که  در  واقع  برادر  بزرگتر مه  ناز  بود  گفت  : خوب  توی شهر  کبوتر  ها  موقعیت  خوبی  داره ادم  جدی  و  متینی  هستش ظاهرش  هم  نسبتا  مرتب  هست  همین ، من  راستش  خیلی از  نزدیک  با  او دمخور  نبودم   و  این  هم  حرفایی  است  که  مردم  در بارش  میزنن

خواهر  بزرگه راستش  خوب  بود کمی  تحقیق  بیشتری  میکردی؟

اکبر  گفت  بله  حق  با  شماست  راستش  مدتی  گرفتار  بودم  خودم  در  نظر  داشتم

مهم  نیس :  من  خودم از  چن  نفر  در    باره او سوال  کردم

یک  نفر  که  توی خونه  اونها  کار  میکرد  در  باره  این  خانواده  سوال  کردم  گفت  چند  روز خانم زری  توی  خونشون کار  کرده  مواجبش  را  ندادند.

این  موضوع  مهمه فکر نمیکردم  اینجور  خسیس  باشند.

البته  فکر  کردم  که شاید  این  اتفاقی  یا در  اثر  شلوغی  و  فراموشی  باشه 

  اما  نبود به  معلم  بچه  ها  هم  متاسفانه  همین  طور  رفتار کرده   یعنی  هیچ  هیچ

خب  باید  با  هاش  صحبت  کنیم  گل  بی  عیب  خداس    نظر  شما  چیه  خانم

  ممکنه  عوض  بشه  دست  از  بعضی کاراش  بر  داره

  اره  ممکنه

حالا  شما  باهاش  صحبت  کن  تا  بعد

  خیره  انشاء  الله 

  تا  ببینیم  چی  میشه

 

 

 

 

 

 

 

 

  بچه  دار  شدن

بچه  دار  شدن  کبوتر ها

دو  تا  کبوتر  بودند یکی نر  اون  یکی ماده  تا زه  با  هم  اشنا  شده  بودند

 کبوتر نر هم  فقط  دلش  میخواست  با  ابین  کبوتر  بتوانه  ازدواج  کنه

  خیلی  از  این کبوتر  خوشش می آمد  از  قد و  بالا  بگیر  تا  چشم  و  ابرو 

البته  کبوتر  نر هم  خوب  و  زیبا  بود  ولی او  که خودش  را  نمیدید او  فقط  چشمش  به  این  کبوتر  بود

  بعد از رفت  و  امد های  زیادبالاخره    اونها  با  هم  توافق  کردند  و  حالا  دیگه تمام  فکر  و ذکرشان دو  تا  بچه خوشکل  بود  .

کبوتر  ماده  خیلی دلش بچه  میخواست   کبوتر نر  هم  همینطور  اما  تا حالا  به  زبون  نمی  اوردند  نمیدانم  چرا ؟ کبوتر و نرخیلی  جاهای  تازه  باهم میرفتند  دنبال  یه  لونه  امن  و  امان  بودند

  خیلی  دوندگی  کردند  اما  هر  جایی  یک  عیبی  داشت   تا  بالاخره یک  لونه  خوب و  مناسب  پیدا  کردندو  کبوتر  ماده  توی ان  رفت   و  دو  تا  تخم  گذاشت و  تا  تخم  سفید  کوچولو

دیگه  حالا هر  دوتایی  اینقدر  خوشحال  بودندکه  نگو  خانم  کبوتر که  مدام  روی  تخمها  خوابیده  بود  اقا  کبوتر   هم  بیشتر نگهبانی  میدا د که  کسی  به  لونه  نزدیک  نشه  برخی اوقات برای  تهیه  غذا به  این  طرف  و  انطرف  میرفتند  اما  زود  برمیگشتند

اونا  براحتی  از  درختها  و  سبزی ها  میوه  ها  و  دانه  ها  غذا میخوردند  مهم  ترین  چیزی  که برای آنها  در  زندگی اهمیت  داشت  همین  دو  تا  تخم  بود که مثل  یک  گنج  خیلی  بزرگ  از آن  مراقبت  و  نگهد اری  میکردند

  اگر موقع خوابیدن  روی  تخم  ها  و  جا بجا  کردن  و  گرداندن  تخم  مرغها  کبوتر ماده  را  میدیدی  خوب  میفهمیدی  که چقدر عاشق بچه  هاش  میباشد.  عاشق  همین دو  تا  تخم  کوچولو

شاید  نزدیک بیست  روز  گذشت همین حدود  جوجه  اولی  سر  از  تخم در  اورد

 چشم  دو  تا  کبوتر واقعا  بدیدن  او   روشن   و  دلشان  شاد شده  بود  اصلا  دلشان  ا زمملو  از شادی  و  سرور   شده  بود  دنیا رو بهشون میدادی  این  قدر  خوشحال  نمیشدند.

  حالا  بایستی  میرفتند  برای  بچه ها  هم  غذا  می  اوردند اما  هر  کاری  میکردند  با خوشحالی بود  اونا  به  آرزو یشان  رسیده  بودند 

 وقتی  که  به جوجه  ها  غذا  میدادند  واقعا  تما  شایی  بود آفرینش  خدا  همیشه  زیباست  خیلی  خوشحال  میشدند  و  خیلی  لذت  میبردند  که  به  بچه  ها  غذا  میدادند    غذا  خوردن  جوجه ها واقعا  منظره  زیبا تماشایی   ای  بود و  ....  

 

 

 

 

 

 

 

  بسم  الله  الرحمان  الرحیم

  پدر  کبوتر  آورده

ما  دو  تا  خواهر  بودیم و  دو  تا  برادر  من  برادر  بزرگه  بودم که  حالا  12  سال  داشتم  و خوهرم  بعد  از  من  10  ساله  بود  و  یک  برادر  داشتم  9  ساله و  یک  خواهر   6 ساله 

 بعد  از  ظهر  بود  و  ما  تقریبا  همگی  تو  حیاط بودیم  و  هر  کسی  یه  کاری  میکرد با  صدی  زنگ  من  مهرداد  پسر  بزرگه  رفتم  که  در  را  باز کنم  همه  چشمها  به  در  بود   پدرو  در حالی که یک  پاکت  توی  دستش بود وارد  شد ما  همگی  از دیدن  پدر  خوشحال  شدیم   پدر  من  یک  راننده  تاکسی  بیشتر  نبود  اما  خیلی  خوشحال  و  سرزنده  بود  پر  از  نور امید  و  شادی  و  هیجان  بود  و  پر  از  جایزه  و  هدیه  و  چیز های  عجیب  !!1

بله  ان روز  پاکت  را  بالا  گرفت  و  گفت  بچه  ها  توی  این  پاکت  چیه ؟

بعد  هم  گفت  هر  کی  بگه  یک اسکناس  جایزه  داره

خب  نمیشد  حدس  زد  مشکل  بود زهرا  خواهر  کوچکتر  گفت  که  اگه  راهنمایی  بکنید  شاید  بتونم  بگم

  پدر  گفت  یک موجود  زنده  است  !!!

من  گفتم  خب  قناری  

 بابا گفت : نه

زری کوچیکه  ساکت  بود

 و برادر  کوچک  گفت  گنجشک 

بابا  کمی حوصله  و  با  لبخند  نه عزیزم

من  گفتم: پرستو

زهرا  گفت: مرغ  عشق  

بابا  عمدا  کمی طولش  میداد    دست  نوازشی  به  زهرا  گفت :  نه  بابا 

به  من هم  گفت  نه  پسرم

خب :  اگر  اجازه  بدهید  خودم  بگم   اره  بگم ؟  اما  نمیخواست  بگوید  فقط  میخواست  این بازی  هیجان  بیشتری  داشته  باشه   من  میفهمیدم  و  از  این  کارش بیشتر  خوشم  می  امد  اما  بچه  های دیگه  حوصله  زیادی نداشتند

بعد  گفت  امروز  رفته  بودم  طرف  حرم

  زهرا  گفت  جوجه  اردک       و  من گفتم  نه  جوجه  مرغ 

نه نه  بگذا ر  فکر  کنم  ...بله امروز  رفته  بودم  طرف  حرم   دیدم      من  یک  باره  گفتم اها  کفتر  باید  کفتر  باشه  و

بابا  با  یک  نوازش  دستی  به  سرم  کشیدو  گفت  افرین  پسرم

حالا  خوب  گوش  کنید   امروز  توی  ایستگاه  تاکسی  منتظر  مسافر  بودم  نزدیک  حرم  یک  کفتر  سفید  خوشکل  اومد  اروم  روی  کاپوت  جلو  ماشین نشست .

 کمی  به  او  نزدیک  شدم   بعد  دستم  ر ا به  طرفش  بردم  بعداو  را  گرفتم   اصلا  نترسید  و  فرار نکرد  وقتی  توی  دستم  بود بیقراری  نکرد من  فکر  میکنم  این  کفتر  را  خدا  به  ما  داده  تا  ما  ازش  نگهداری  کنیم  حتم  دارم  که  خیلی  چیز  ها   میتوانیم ازش  یاد  میگیریم

ما  یک  قفس  داریم که فعلا  او  را  میبریم  و  انجا  میگذاریم .

  اما  این کفتر  پهلوی  اقامهرداد  امانت  است  یعنی  کبوتر فعلا  مال  اقا  مهرداد  است خورد  و  خوراک  ان  با  خانم زهرا  و نظافت  ان  برای  اقا  محسن  وزری  کو  چیکه  هم  خانم  معلم  این  کبوتر  میشه  باید  حواسمون باشه  به  او  خوش  بگذره  .  او  به  ما  پناه  اورده  و  میخواد مهمان  ماباشه  .

نمیدونم  شاید  هم از  کبوتر  های  حرم باشه.

خانه  ما  یک  خانه  قدیمی گل بون   بود  و  از  محلات  قدیمی    ما  البته  توی  اون  راحت  بودیم .  ما  چهار  نفر  بودیم    با  پدر  بزرگ  و  مادر  بزرگ

پدر  بزرگ  خیاط  بود  و  هنوز هم  که  هنوز  بود  سر  کار  میرفت .  امان  از مادر  بزرگ که  چقدر  مهربون  بود  و  چقدر  قربون  صدقه  ادم میرفت

با  لپ  قرمز  و  دست  و پاو  مو  های  حنایی

چند  روزی  تو  قفس  بود  و  ما  بچه ها ساعتها  نگاهش میکردیم و خوشحال  میشدیم  دو  تا  خواهری  دوست  داشتن  همه  اش  اونو  بغل  کنند و  بوس  کنند

  اینجا  بود که  من  اجازه  نمیدادم فقط  زهرا  بود  که  قراربود  گندم  یا  مخلوط  به او  بدهد بعد  از  چند  روز  قرار  شد  ظرف  اب و  اب  دادنش  هم  با محسن  باشد  و   زری  کوچیکه  میتوا نست  با  کبوتر  حرف  بزنه  و اونو  درس  بده

من  حس میکردم  خدا  به  ما  خیلی  لطف  کرده و  به ما نعمت  و  هدیه  بزرگی  داده  و  ما  باید خیلی  از  خدا  ممنون  باشیم  و  از  او  تشکر  کنیم

  من  فکر میکردم  همه  ما  خانواده از  امدن  به  این  خانه  راضی و خوشحال  بودیم.حتی  مادر  یزرگ  و  پدر  بزرگ ..  لبخند  هر  دو  تاشون  با  نمک  و  خوشمزه  شده  بود .

  من  یک  دفتر  خاطرات  داشتم  که  خیلی  از  چیز  ها  را  در  ان  یاد  داشت  میکردم  حالا  سوژه  ی  خوبی  بدستم  امده  بود  و در  باره  کبوتر ها  هر  چیز  که  میدیدم  یاد  داشت  میکردم  گاهی  هم  سعی میکردم  کبوتر را  نقاشی  کنم  ولی  اسان  نبود .....

  زاویه خانه  قدیمی  پدر  بزرگ  یک  گلخون  بود  که  زمستونها بعضی  گلدانها  را  انجا  میگذاشتیم  تا  اردیبهشت  که  می  اوردیم  و  دور  دو  تا باغچه  میچیدیم  حالا    اخر  های  فروردین  بود  

دو  تا  زیر  زمینی  قدیمی   هم  داشتیم    سه  دری  و     پنج  دری   و  دو  دری  و  ارسی   ...  وو   خلاصه  الحمدالله خانه  های  قدیمی تا  دلت  بخواست  جادار  بود  و  خنک  و  دل  باز ....هوای  هم  حیاط خیلی سرد نبود

  یک  روز  بعد  از  صرف  نهار همگی  بلند  شدیم  و  ظرف  ها  رو  جمع  کردیم   یعنی بابا  بلند  میشد  و  میگفت  خانم  شما  سفره  رو  چیدی  حالا  نوبت  جمع  کردن  هست  خواهش  میکنم  شما  بنشین تا  ما سفره  را  جمع  کنیم 

مادر  با  وجود  خستگی میخواست  بلند  شود  ولی  بابا  ناراحت میشد و چند  بار میگفت  خواهش میکنم خانم 

  سفره  را جمع  کردیم     خودش  تعریفی  بود  سفره  را  بابا  جمع میکرد  بشقبابها  و  کاسه را  زهرا  خانم  تو هم  میگذاشت   و  هر  کس  یه  چیزی  ماورد  معمولا  نمکدان  را  میدادند  به  زری  کوچیکه

  بعد  از  جمع  کردن  سفره   .  بابا  گفت  بچه  ها جم  شین کارتون دارم

 

بعد بابا  گفت بچه  ها   مشورت

  همه  نشستیم بعد  بابا  گفت : بچه  ها  من  یه  سوال  دارم  به  نظر  شما  کبوتر  توی قفس  راحت  هست ؟

من  یک  لحظه  فکر  کردم  گفتم  نه  معلومه  که  نه

زهرا  :  قفس مثل زندان  هست  و ناراحت  هست

بابا  گفت  من  تصمیم  گرفتم  این  کبوتر  را  همه  با  هم  نگه  داری  کنیم

  البته  با با  بزرگ  باید  اجازه  بدهند  شاید  تا  حالا  که  چیزی  نگفتن  به  خاطر  این  بوده  که   فکر  میکردند  ما  اونو  موقت  نگه  داشتیم  .

  حالا  باید  اقا  مهرداد  و خانم  زهرا  به  نما  یندگی  ما  بروند  و  با  پدر  بزرگ  صحبت  کنند.

واقعا  از  اینکه پدرم  به  ما  احترام  میگذاشت و  حالا  هم  شده بودیم نماینده  حس  خیلی  خوبی  داشتیم   من  با خود  فکر  میکردم  پدرم  بهترین  بابای  دنیاست.  وقتی  به بچه  های  دیگه  به  چشماشون  نگاه  میکردم  میدیدم از  ته  دل خوشحالند و  شادند  گمانم  این احساس را  همه  بچه  ها  داشتند و  ناگهان  زهرا   گردن نه  بابا را  گرفت    صورت  او  را  بوسید  و  گفت بابا  جان  تو  خیلی  خوبی . ....

چه  راحت  دختر  ها  ابراز  احساسات  میکنند  ولی  من نمیتوانستم شاید  دلم  هم میخواست امانمیتوانستنم  نمیدانم  چرا؟

اما  قبل  از  اون باید  یک  خانه  و  لانه  و  محلی  براشون  در  نظر  بگیریم   راجع  به  این  موضوع باید  چند  روز  فکر  کنیم  امروز  یک  شنبه  هست    روز  چهار  شنبه  میگیریم  و  بعد  از  اون  میتونیم  با پدر  بزرگ  مطرح  کنیم.  خدا  حافظ   جلسه  امروز  تموم .

 همگی خوشحال  بودیم شاید  زری  کوچیکه  و  محسن  و  حتی زهرا به اندازه  من  خوشحال  نبودند

  من  احساس  کرامت  و  بزرگی  میکردم 

  بچه  ها هم  خیلی  خوشحال  بودند ممکن  بود  علت ان  را  ندانند  ولی  خیلی  خوشحال  بودند.

 

 

من  برای  جای  کبوتر  ها  یک  جای  را  در  ذهنم  در  نظر  گرفته  بودم

 میدانستم  زهرا  و  محسن  هم جایی  در  نظر  گرفته  بودند من  دل  تو  دلم  نبود

پدر  هم  میدانست  که  ما  بچه  ها  زود  تر  میخوهیم  نظر  مان  را  بگوییم   برای  همین  گفت  بچه  ها  این  موضوع  خیلی   اهمیت  داره    دلم میخواهد  همه  روز  چهارشنبه  بعد  از  نهار  در  باره  ان  جلسه  داشته  باشیم   پس  تا  ان  روز  در  باره  موضوع  خوب  فکر  کنیدباشه / ؟  ما  هم  گفتیم  باشه

 

 

 

 

 

 

 

 

  فصل 2

پدر  کبوتر  اورده

  جلسه

مثل  فصل  امتحان  شده  بود  شادی  و  هیجان  و  و....  اینها به  هر  حال  روز  چهارشنبه  رسید   و  ناهار  خوردیم  ان  روز  چلو  خورشت  سبزی  داشتیم   پس  از  خوردن  غذا نشستیم روی زمین 

پدر  گفتند  هر  جلسه  باید  یک  رئیس  داشته باشه  و  یک  ناظم  و  یک  منشی

  خب  حالا  فرض  کنیم  رئیسش  اقا  مهرداد  باشه و  ناظم  زهرا  خانم  و  اقامحسن  منشی   خب  اقا  محسن  ضعیف  و  کوچو  لو  هستند  نمیتوانند  منشی  باشند   پس اقا  مهر داد  رئیس  و  وظیفه  منشی  را  هم   انجام  میدهندو  اقا  مهرداد هر  چی تو  چلسه  میگذره  قلم  و  کاغذ  بیار  بنویس    بهتره  خلاسه  نویسی  کنی  و  نتایج  را  هم  بنویسی

خانم  زهرا  شما  تایم  میگیری  4  تا  پنج  دقبیقه  و  بیشتر  نشه  خب ؟

شما  باید  روی  ساعت  شروع و  پایان    هر گکس  را  بنویسی خب ؟  پس  باید شما  هم  قلم  کاغذ  داشته باشی  و  هم  نوبت  و  هم  وقت  با شما  هست   روشن  شدید ؟

  پنج  دقیقه  وقت  برای  اماده کردن  قلم  کاغذ

مهرداد  و   زهرا  رفتند   و  هر  کدام  یک  دفتر  و  خود  کار  اوردند

  خب  کی  میخوهد  اول  بگه  ؟

زهرا  من  میکم       پدر  گفت  اقا  مهرداد  ضما  حرفی  ندارید اول زهرا  خانم  بگه  ؟

نه  اصلا  دلم  میخواست  اول  زهرا  خانم  بگه

  پدر  ساعت  بزن  و  شروع  کن  یادت  باشه  فقط  5  دقیقه :

خب  الان  فکر  میکنم  بهترین  جا  برای  کبوتر  فعلا  قفس  است چون  اگر  اون  رو  به  زیر  زمین  ببریم  ممکنه  ح.صله  اش  سر  بره  از  تنهایی

اگر  هم  به  گلخون  ببریم  ممکنه  هوس  فرار  به  سرش  بزنه  فکر  میکنم

در حال  حاضر  بهتره  براش  یه  کبوتر  پیدا  کنید  که  تنها  نباشه!!!

حرف  های  زهرا  خیلی  خوب  بود  این  نکته ای  بود  که  من  اصلا  به  ان  فکر  هم  نکذرده  بودم

  من  میخواستم  بگم  مثلا  حالا  تو  یر زمین  باشه  چون  جا  دار  و  خوب  است  اما  اب  و  دون  دادن  به  اون  هم سخت  بود  و  ممکن  بود بگویم  یک  قفس  بزرگ  براش بخره  که بذلاریم  تو  حیاط

  خوب با  حرف  های زهرا  حسابی  دست  و  پایم  را گم  کردم  بعد  از  حرفای  زهرا  بابا  گفت  اقا  محسن  شما  چی  میگید

محسن  گفت : مامانم  اینا  میگن  نمیشه  بو  میده  کثافت  میکنه

باز  هم  این  نکته  ای  بود  که  من به  ان  توجه  نداشتم  خیلی  عجیب  است

پدر  گفت  البته  ممکنه  کمی  بو  بده  اما  اگر  خوب  نظافت  بشه  این  بو    بر  طرف میشه یا خیلی  کم  میشه .

خب  اقا  مهرداد  شما  بفرمایید  نوبت  شماست  حتی میتونی  جای  زری  .  و  من هم  حرف  بزنی

من  هم  گفتم  راستش  من  به  اون  چیز  هایی  که   خانم  زهرا  گفت  یا اقا  محسن    الا  توجه  نداشتم

در  عین  حال  نظرم  این  هست  که  ما  میتونیم  کبوتر  را  در  انبار  کو  چک  و ییا  گلخون  یا  یکی  از  زیر  زمینی  ها  جا  بدیم    هیچ  مشکلی  هم  نیست

 

  پدرم  چشمش  برق  میزد و  گفت افرین  پسرم  تا  حالا  یک  اسکناس  برای  شناسایی  پرنده  و  حالا  هم  یک  اسکناس  دیگه  دو  تا

  البته  زهرا  خانم  نکته  مهمی  گفتند که  برای  مراحل  بعد  لازم است  و  اقا  محسن  هم  نکته  خوبی  گفتند  که  لازم  است  ما  نظافت  انها  را  خیلی  تو جه  کنیم  والسلام

  تقریبا  45  دقیقه    شده  بودچه  زود  زمان  ن   میگذره  ...  پایان  جلسه  ...

لطفا حالا  زهرا  خانم  بروند  میرئوه  بیارند  برای  دسر  که  کار  ناظم  جلسه  هست

 

 

 

  فصل  بعد  ملاقات  با  پدر  بزرگ   آماده  نیست

 

 

 

 

 

 

 

 

 

حکایت.....

 

  دو  تا  تخم  کو  چولو

هیچکس  نفهمید   چی  شد  و  کجا و  چطوری   یک  روز  در  لانه  کبوتر  ها  یک  تخم  پیدا  شد   و  یکی  د.و   روز    بعد  هم  یک  تخم  کو  چو  لوی  دیگه   وای  که  چقدر  این  دو  تا  تخم خوشکل و  ظریف  بودندو   انوقت  بود  که  زندگی کبوتر  ها  به  کلی  عوض  شد

 

کبوتر  ماده  حالا  دو  تا  تخم  کو  چو  لو گذاشته  بود  و  بیشتر  او  قات  این  تخم  ها را  زیر  پر  و  بال خو د گرفته  و  انها  را  می  پو  شاند

  کبوتر  نر هم  از   فاصله  اندکی روی بلندی میرفت  و کاملا  جدی به  نگهبانی   از  منطقه  می  پر  داخت  و  شب  و  روز  خود  را   به  نگهبانی  می  پرداخت 

  اگر  دانه  ای برایش  میگذاشتند  کبوتر  ماده  را  صدا  میزد   تا اول  او  میل  کند   روز  ها  به  سختی میگذشت  هر  دو  سخت  تلاش میکردند  که  این  تخم  ها  دور

  از چشم  نا  پاک  دشمنان  متولد  شوند  و  هیچ  اسیبی  انها را  تهدید  نکند

  هر  دو  خواب  و  خوراک  را  از  خود  گر  فته  بودند این روز  ها  ارام  ولی  سخت  میگذشت

  انها  الان  گاهی  ساعتها  از  هم  دور  بودند  به  خاطر  تخمها  خیلی  کم  استراحت میکردند  مجبور  بودند  غذای  خود  را  با  سرعت  و  تند  بخورند  که  تخم  ها  اسیبی نبیند

 

 

 

 

 اگر  کبوتر ماده  یا نر  را  میدیدی  قشنگ  می فهمیدی که  انگار  از   بزرگترین  گنج  دنیا  دارند  محافظت  میکنند .

  برای  انها  همین  دو  تخم  کو  چولو  بزرگترین گنج  دنیا  محسوب  میشد.

  لحظه  ای  از  ان  غافل  نمیشدند  روز  و  شب  بدون  وقفه  و  بدون  لحظه  ای  خواب  و  استراحت   به  نگهبانی  از  ان  می پر  داختند.

   کبوتر  ها ان  تخم  ها  را  گرم  میکردند  با  گرمای  تن  و  بدن  خودشان   تمام امید  و  ارزوی  انها  در  همین  دو  تخم  خلاصه میشد  انها  کاملا  خود  را  خوشبخت  حس  میسکردند  و  خدا  را  شکر  میکردند  که  همسر  دارند  و  به زودی  فرزند  انها  بدنیا  می  اید  و  انها ر ا  خوشحال  میکند  و  انها  میتوانند  به  ان  بچه  ها  غذا  بدهند  و  انها  را  بزرگ  کنند

  ددر  زمانی  که  روی  تخم  میخوابیدند  همو.اره   کبوتر نر  برای  خانم  کبوتر  سرود  میخواند  او  را  دعوت به  غذا  میکرد  یا  در حال  نگهبانی   هم  پیامهایی  برایش  میفرستادپیامهای  که حو  صله  خانم  کفتر  سرنرود

 

 

 

 

 

 

 

 

بسم  الله  الرحمان  الرحیم

 دو  تا  کبوتر  بودند  که مدتها  عاشق  هم  بودند  تا بالاخره  یک  روز  تصمیم  گرفتند   با هم  ازدواج  کنند   و  تشکیل زندگی  بدهند  کبوتر  نر  کبوتری  بود  پا  پری  یعنی  تا  نوک  انگشتان  پا  هایش  پر  داشت  و  به  همین  جهت  بهش  میگفتند  پاپر  یا  پاپری

اما  کبوتر  ماده یک  کبوتر  معمولی بود  گل  باغلی  بود  یعنی  گر  چه  تمام  بدنش    سفید  بود  اما  خال  خال  قهوه  ای  زیاد  تو  بدنش  بود   سرش  تقریبا    تا  نزدیک  گردنش   قهوه  ای بود    کلا  سر  و  کله  او  کوچک  به  نظر  میرسید

اما  خب  دیگه   اینها  جوون  بودند  . اول  زندگیشان  بود  یعنی راستش  هنوز  درست  و  حسابی  بق  بقو  بلد  نبودند  تقریبا  هنوز  جوجه بودند

    این  دو  کبوتر مال  یک   پیر مرد مهر  بون  بود  که  تازه  اونها  را  خریده  بود  از  روزی  که  پیر  مرد  انها  را  خریده  بود .  همیشه   اینها  نوک  خود  را وسط  پر  هاشون  میکردند  مثل  اینکه  خودشان  را  نظافت  میکردند    به  هر  حال  او  ضاع  اینطوری  بود 

پیر مرد  انها  در  قفس  بزرگی  در  زیر  زمین  جا  داده  بودانها  د  اتاقک  زیر  زمین  ازاد  بودند  و  کسی  به  انها  کاری  نداشت .

  پیر  مرد  صبح  گاه ، صبح  اول  صبح ،  انها  را  ازقفس  بیرون  می  اورد  مختصری  گندم  برای  انها توی ظرفشان  میریخت  اب  انها  را  عوض میکرد   .  کمی  با انها  حرف میزد    بعد  هم  در  زیر  زمین  را قفل  میزد  و  میرفت .

کبوتر  نر  هر  چه  به  کبوتر  نر  خواستگاری  میکرد  او  جواب  سر  بالا میداد

می  گفت ما  خودمان  زندانی  هستیم  یک  برده  هستیم  .  هیچ  جا  نمی  تونیم  بریم .

حالا  بیام  ازدواج  کنم توی زندان ؟

کبوتر  نر  میگفت  ادم  باید  خودش را با  هر  شرایطی وقف  بدهد چندین  بار  میخواستم فرار  کنم  نشد  تو  فکر میکنی  مناز  این وضع  راضیم  تو  فکر  میکنیمن  از  این  وضع  خوشم  میاد؟

کبوتر ماده :  تو  چطور میتوانی  تو ی  این  شرایط  به  شهوت و  مسایل  جنسی  فکر  کنی    خجالت  بکش .

کبوتر  نر  ساکت  میشد  و  گاهی  چند  ساعتی  ساکت  بود

  اما کبوتر ماده   به  این  طرف  انطرف  میرفت زیا د ورجه  وورجه  میکرد  و  کبوتر  نر  با  وقار  و  سنگین  رنگین  بود 

 پیر  مرد  انها  را  می  پایید  خیلی   مواظب  حرکات  ان  دو  بود  گاهی  با  انها  حرف  میزد   اما    انتظار  نداشت  انها  حرف  او  را  بفمند  یا    جوابی  به  او  بدهند

کم  کم  پیر  مرد  کبوتر  ها  را  دوست میداشت   و  به  انها  عادت کرده بود  اگر  این  دو  کبوتر با هم  جفت میخوردند   ممکن  بود  برایش  جوجه هم  بیاورند

هر  روز  و  در  هر  فرصتی    کبوتر  نر به  ماده  پیشنهاد  ازدواج  میداد  اما  کبوتر ماده  هر  روز  به دلایلی    پیشنهاد  او  را  رد  میکرد

 او     گاهی  میگفت با  این  گندم بخور نمیری  که  پیرمرد  به  ما  میدهد  دیگه برای  خودمون  هم کمه  خیلی  وقتا دلمان   ضعف  میره  حالا  اگه بچه  دار  بشی

  دیگه  واویلا

  کبوتر  نر  میگفت  تا روزی که  زنده  هستیم روزی ما با  خداست   این  پیر  مرد  بنده خدا  وسیله  است    روزی خودش    هم    دست  خداست ناشکری  نکن .

گاهی  میگفت: توی زندان  بچه  دار  بشیم  توی  این  قفس  وای به  حال  بجه ها

مون تو  اصلا  نمیفهمی  چی  داری میگی

گاهی  نر  با  او  مهر  و  محبت  میکرد اما  گوش  خانم  کبوتر  بدهکار نبود  که  نبود

  گاهی  کبوتر ماده :  میگفت  حو  صله  داری  ها   تو باید به  فکر  فرار  باشی  به فکر  ازادی  خودت  و  من  باشی  این  حرفها  مال  بعد  از  ازاذیه

  یک  بار  هم  کبوتر نر  گفت  انسان  باید  قانع  باشه  عز  من  قنع  ذل  من  طمع

  هر  که  قانع  شد  عزیز  میشود  خدا  و مردم  دست  او  را میگیرند

 

 

  اما  همیشه  کبوتر  ماده  میگفت  من باید  فکر  کنم  الا  تا  ببینم

  پیر مرد هم  این  وضع  را  میفهمید   و  همینطور  به  انها  اب  و  دوتنه  میداد

  امیدوار  بود که کبوتر  ماده  دست  از  این  ایرا  های بیجا  و  گاه  به  گاهش بردارد  تا   بتواند  ندگی  راحتی  داشته باشد

  یک  روز  هم  کبوتر  نر  گفت  الان  ما  مدتها  اینجا  زندگی  میکنیم پیرمرد خوب  و  بی  ازاری  است  کاری  بکار  ما ندارد  اب و  دونه  ما  را  میدهد نظافت  زیر  زمین  را  انجام  میدهد به  ما  امنیت داده نه  گربه و نه  پرنده  شکارچی   خوب  است اگر  ما  به   وظیفه خودمان عمل  کنیم کاری  نکردیم

کبوتر ماده  گفت  بله پرواز و  اسمون  رو  فراموش  کنیم من  و  بچه  هام تا  اخر  عمر خواب ازادی را هم نمیبینیم  نمی  فهمی تو چی    داری  میگی

  کبوتر  نر  گفت :  فکر  کن  امروز  نعمت  خداست  نباید امروز  رو  از  دست  داد  

اگر  میتوانیم  یک روز زندگی  بکنیم   باید همان  روز را  شکر  کنیم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  دو  تا  کبوتر

 

 دو  تا  کبوتر    روی    دیوار  یک  خرابه  بیرون  شهر  ساعتها  باهم  حرف  میزدند

از  خاطرات  و  از  چیز  هایی  که  دیده  بودند  و  چیزهایی که   شنیده  بودند  از  فصلها  و  از  سختی  هایی  که  کشیده  بودند

  یکی  خیلی  حرف  میزد و  ان  یکی بیشتر  گوش میداد  گاهی  هم  مجالی  پیش  می امد چند کلمه  ای  حرف  میزد و

دیگه  کم  کم  غروب  بود     کبوتر  سفید  گفت  راه من  دور  هست  باید  برگردم  اگر  زودتر  برنگردم   ممکن  است  راه خونه  را  گم  کنم    من  باید  برم

کبوتر  سیاه  گفت  هیچ  عیبی  ندارد  تو  مگر  گرسنه  ای ؟

  گفت  نه  گرسنه نیستم

کبوترسیاه  گفت  تمام  شب  میتونیم همینجا  بشینیم  حرف  بزنیم

کبوتر   سفید  گفت  عجب  دیوانه  ای گیر  کردم  ها

  خب  حرف  بزنیم  که  چی  بشه

  سیاه:  خب  خوش  میگذره

سفید :  اخه  فایدش  چیه

  سیاه :دیدی  چه  زود  غروب  شد

    سفید:وقتمان  را تلف  کردیم   عمرمان  هدر  شد  خودمان هم  ضایع  شدیم

  فایده  ای نداره  من  دارم  میرم

سیاه  :  نه  ترو خدا  یک  کمی  بمون

سفید:  الان  باید  برم  تا  حالا  هیچ  وقت  به  این  دیری  نبود  که  بیرون  از  لونه  باشم

 سیا:  لا  اقل  ادرس بده که  روز  دیگه  ببنمت

  سفید : نه  اصلا  صلاح  نیست   چونکه  تو  کبوتر وحشی هستی  اهل  قانون  مقررات  نیستی

سیاه :  دیگه  چی  ؟

    سفید :تو    مغرور  و  خودخواهی  هستی  و  رعایت  حال  دیگران  را  نمیکنی

  سیاه   :  دیگه : 

  سفید:تو  میخواهی  از  اون که  هستی    خودت  را بهتر  نشان  بد  هی

سیاه  چرا  این  حرف رو  میزنی ؟ 

  برای  اینه  که  خیلی  حرف  میزنی  خدا  حافظ

 

 

 

 

 

  کبوتر  مسجد  و  پسرک  شیطون

  4  پنج  تا  کبوتر  روی  شیروانی  مسجد  نشسته بودند  من  نمیدانم  چرا  بعضی  از  حیوانات    به  امامزاده  و  مسجد میرن   من  که  به  نظرم  اونا پناهنده  میشوند.

بالاخره  دردسر  تان  ندهم  یک  پسری توی  محله  ما بود  ماشاء  الله  ماشا  الله   خیلی  شیطون .  یک  تفنگ  ساچمه  ای  هم  دستش گرفته  بود  و  تو  محل  میگشت

  یک  هو  چشمش افتاد  به  این  چند  تا  کبوتر  بسته  زبون  که بی خبر  از  همه  جا  روی شیروانی  مسجد چرت  میزدند و استراحت  میکردند  ایستاد ن  تا  نشانه  گیری  بکند...

 در  همین  حال  پیرمرد  مومن  محل او  را  دید  و  لوله تفنگش  را  گرفت  چکار میکنی بچه  این کبوتر  های  زنده  از دست تو  امنیت ندارند  پسر اینا پناه به مسجد  اوردند چر  این  بسته زبون  ها  را میخواهی  بیجون  کنی    هان

  پسر تقلا میکرد تنگ  را بکشد 

  مرد  گفت  گناه  داره خب  چرا  این کار رو  میکنی   لوله  تفنگ  رو  ول کرد  نکن این  کارو    پسر  خوب

  ظاهرا  خود ر ا  ارام نشان  داد  و  از انجا  کمی  دور  شد  پیرمرد  داشت  به  کارهای خود میرسید  که دوباره پسر ک  امد  و  نشانه  گرفت  و  تا  پیر مرد  بجنبد  دید  کبوتر از  بالای شیروانی کله  شد  افتاد  روی  زمین معلوم  بود  هلاک  شده پسرک  رفت  که  اونو  بر   داره   ته  دلش  راضی و  خشنود  بود  پیرمرد  هم  به کارهای  خودش میرسید ته  دلش واقعا  برای  کبوتر  دلش سوخت  گفت  بیچاره  بسته زبون

  یک  ماه  شاید هم  45  روز  از  این    اتفاق  که واقعا  هم  اتفاقی نبود  گذشت و  پیرمرد  به بهداری   بقیه  الله  رفت  یاقرص  میخواست  یا  میخواست  عرض حال  کند  به  دکتر از  اتاق  تزریقات  ناله و  فریاد  می  امد 

  بی اختیار  سرکی  کشید   دید تا همان  بچه  شلوغ  محل  خوا بیده  و    10  -  12  سانتی  دستش  چا  کیده  و  زخم  بدی  برداشته   و  حالا  داشتند  دستش را  بخیه  میزدند  فریادش به  اسمون   بلند بودند  و  همه  ا  فراد از  صدای  گوگوش  خراش  او  در  عذاب  بودند.

 

 

 

 

 

 

 

بسم  الله  الرحمان  الرحیم

کبوتر فضول

 

  کبوتر  ماده   از  روی تخم  های کوچولو  بلند  شد  و  جایش  را  به کبوتر  نر  داد.  و  کبوتر  نر  روی  تخم  هانشست   کبوتر  ماده  گفت  میرم  این  دور و  بر  ها  پک  چر  خی  بزنم  کبوتر  نر  گفت  خیلی  جا دوری  نری  ها 

 گفت  باشه و  از  دور و  بر  لونه  دور  شد  و  رفت  و  رفت  اولین  لونه   نزدیک  دو  تا  کبوتر  بودند  که  انها  هم  تخم  گذاشته و  کبوتر ماده  هم  روی  تخمها  خوابیده  بود    مقداری  از  دو نه  ها  شون  رو  خورد  و  گوش  وایساد  تا  چی  میگن  و چکار  میکنن

  یک پا  بالا  اورد و  روی  یک  پا ایستاد و  همینطور  اطراف  رو  هم  می  پاییدباید  الان  اطراف  لونه  خودشان  باشد  اما  حالا آامده  بود  اینجا

  میدانست کار  غلطی میکنه  جوجه ها  و  کبوتر نر  در  خطرند  اما  گوشش  بدهکار  نبود

 درست  که  حالا  کبوتر  نر  دستش  گیر  است و حواسش حسابی  به  تخم  هاست  اما  دست خودش نبود  نمیتوانست   کنجکاوی نکند  دیدار همین  جفت  کبوتر  هم  به  او  آرامش  میداد  گر  چه  آنها  دستشان  حسابی  گیر  بود  اما  به  هر حال  این  منظره  برایش دلپذیر  بود.

  انها  هم  البته  وجود  این  همسایه   نزدیک  را  ندید  میگرفتند  و  الا  آنها به  هیچ  کبوتر  یا  هیچ  موجود  زنده ای  اجازه نمیدادند  نزدیک  لونه  شود  اما  او  را  بارها  دیده  بودند و  تا  حدی  با  رفتارش  اشنا  بودند  برای  همین  او  را  تحمل  میکردند  و  ندید  میگرفتندو

برای  همین  هم  بود  که  به  کبوتر ماده    اجازه میدادند راحت  انجا  نزدیک  لونه  شان  بنشیند .

  کبوتر  ماده گاه  به فکر  کبو  تر  نر  می افتاد و  با  خود  میگفت  ممکن  است  به  کمک  من  احتیاج  داشته باشد  یا مرا  صدا  کند  یا  حوصله  اش  سر برود.

  راستش این  چند  روز  حسابی  خسته  شدم هم  من  هم  آن  نر  بیچاره  حسابی  خسته  شدیم  اعصابمان  خورد  شده  فردا  هم  که کبوتر ها  پر در  اوردند پر  میکشند و  میروند

    اگر  این  طور  باشد  همان  بهتر  که هر  گز از  تخم  در  نیایند

بیچاره   کبوتر  نر   حسابی  لاغر  شده  توی  این  بیست  روز نه غذای  درست  حسابی خوردیم  نه استراحت  درست  حسابی  نه  گردش  نه  تفریح

  صبر  ایوب   داریم ما  دیگه  این  دوره  کبوتر  ها   به  فکر  بچه  و  نسل  و  سرزمین  نیستند  تخمها  را رها میکنند  و  میروند..

  هر  چه  میخواست  به  لانه  برگردد نمیتوانست   انگار انگیزه لازم  را    نداشت

بالاخره  مدتی همین  طور  با  خودش  کلنجار  رفت   تا   دید   کبوتر  نر  امد گفت  کجایی  ؟خسته  شدم   خانم نوبت  شماست  بفرمایید.

ماده  پرسید  ؟  از  کجا دانستی  من  اینجا  هستم

  نر گفت:  حالا  دیگه  تو  رو  نمیشناسم   چند روز  دیگه  بیشتر نمومنده  دندون  رو  جیگر بگذار میخواهی همه  چیز رو  به باد  بدی؟

یک  جوجه مهربون  اون تو  هست که  باید  کمکش  کنیم تا  بیاد  بیرون  .  همچین  که  ببینیش  عاشقش  میشی  من  میدونم .

نر:بریم؟

ماده :  کجا  بریم ؟  حو صله  اش رو ندارم

نر:  بریم  خوب  نیست  جلو  در و  همسایه  زشته

 بریم  همونجا تو  لونه  با  هم  صحبت  میکنیم  میترسم  این  تخمها  آسیب  ببینند

کبوتر  ماده   با  اکراه  راه افتاد  و  رفتند

همین  طور که میرفتند  کبوتر   نر  توی  دلش میگفت خدا  یا  کی  این  زن عاقل  میشه ؟ تا  از  سرک  کشیدن  در  زندگی  مردم  دست  بر  دارد .

  کی  عاقل میشه  دست  از  دخالت  کردن  در  کار  این و  اون  دست  بر  داره ؟ خدایا رحمی  به  این  جوجه  های  زبان  بسته  کن .

 

 

به  مناسبت روز  جوان

 

 

 

 



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ شنبه هشتم اردیبهشت 1397 توسط مهرداد عزیز آبادی | بدون نظر

یکی از شبهای زمستان که سرما خورده بودم به پزشک مراجعه کردم و او سوزن خوراک برایم نوشت ، نوار قلب نوشت حتی بگفته یکی از پزشکان وضع من خراب بود و بایستی به متخصص مراجعه می کردم اما الحمد الله بخیر گذشت !

یکی از دوستان فرزندش را به دکتر برده بود و پس از اندسکوپی مبالغ زیادی قرص و دکتر . دو ابرایش نوشته بودند و پس از دو روز مصرف بهبودی حاصل نشده بود .

دوباره مجبور شده بود به دکتر دیگری مراجعه کرده بود و او البته داروهای کمتری نوشته بود .

دکتر سوم گفته بود حتماً باید جراحی کند و دکتر چهارم که از آشنایان بود با تاسف زیاد گفته بود جراحی لازم ندارد کمی آپاندیسش متورم است با دارو خوب می شود . یکی از پزشکان که از دوستان سابق بود می گفت ایکاش پزشک نشده بودم البته مراجعانش کم بود و حتی مدتی بیکار می ماند و می گفت نمی صرفه کاش به کار دیگری پرداخته دنبال کار دیگری رفته بودم .

توی هر شغلی آدم های خاطی کم و بیش پیدا می شوند همانطور که آدم های امین و دقیق هم توی هر حرفه ای کم نیستند .

البته قصه حکیمان و طبیبان قدیمی بصورت معجزه و کرامت و کارهای خارق العاده امروز دهان بدهان نقل می شود یادشان بخیر روحشان شاد .

اما امروزه تحصیل کرده های دانشگاه ها آن قداست و هوشیاری لازم را ندارند حتی گاهی دیده می شود دستشان کم و بیش به جرم و جنایت هم آلوده می­شود من در 20 سال سی سال پیش هرگز در روزنامه ها به نام مجرمی که تحصیلات دانشگاهی باشد برخورد نکرده بودم اما متاسفانه امروزه مجرم بودن مرز بی سوادی را طی کرده و به تحصیلات دانشگاهی هم رسیده است .

دیگر وقتی سخن از جرم و جنایت بمیان می آید آن تصاویر یک آدم بیسواد و چرک و کثیف و با هیکل درشت نخراشیده و صورت خشن و وحشتناک را مجسم نمی کند .

برعکس ممکن است امروزه مجرمین تحصیلکرده و خوش پوش و آراسته هم باشند .

اما باز می گردیم به این مطلب که هرگز هیچکس را نمی توان مجرم شناخت مگر اینکه جرم او ثابت شود و این اصل برائت است .

زمان هایی هم پیش می اید که هرگز نمی شود کسی را تبرئه کرد تا برائت و پاکی و طهارت او ثابت شود و این به شغل خاصی بستگی ندارد .

 

 



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه ششم دی 1396 توسط مهرداد عزیز آبادی | بدون نظر

 

ای  فلک گرکه  به  ما رحم نمایی  چه شود؟

چندروزی  تو  به ما  چهره  گشایی  چه  شود ؟

گر  که  اطراف  مرا  اینهمه  نعمت  چیدی   

      پس  چرا  زحمت  و  ازار  به  ان  پاشیدی

من  بلای  تو  بجان  میخرم  اما ندهی       

        من  شب و  روز امان میخرم  اما  ندهی

بزنی کوس محبت توشب وروز  مدام      

     پس چرا گشته  تهی دست من واینهمه جام 

من اگرهمدمی ومونس جان  میخواهم   

       بهر مجلس  نه و بل بهر روان  میخواهم

گر که  تنها شوم  افسوس که  دیوانه  شوم  

     سر به  صحرا  بنهم ساکن ویرانه  شوم

تو مزن  بر سر بدبخت  به  شلاق  دگر    

           مبر اورا  توز  ییلاق به  قشلاق  دگر 

این  همه جورو جفا برسرمردم تا چند؟    

       این همه  زوروخطا  برسر مردم  تا چند ؟

بگذاریددل  بنده  هوایی  بخورد        

             عسلی  شیرو  شکر  ؛  باقلوایی بخورد

 خشک نان خوردم  و  درمان  نشد  این درد  مرا  

   گاو هم  خورد  ولی شیر نیفزود  ورا

دیدم  این  راه  که  من  میروم  اسان  نبود  

    گشنگی  ، جهل ومرض  را  ره  درمان  نبود

  تو  برو  تربیت  دیو  تکبر  بنما         

      حسد و  حرص  که افزون  شده  و پر  بنما.....

 

 

 



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ سه شنبه چهاردهم آذر 1396 توسط مهرداد عزیز آبادی | بدون نظر

بسم  الله  الرحمان  الرحیم

روزی  بود  روزگاری  بود

شبی  بود  بهاری  بود

 کاسه  و  تغاری  بود

چتونه  ای  بچه  ها   بچه  های  بینوا

 بچه  ها  خب  چتونه ؟

  چتونه ؟ گشنتونه ؟

  سفرها تون  خالیه ؟

  چی  بگم  ای  بچه  ها

  روزی بود  روز گاری بود 

شاهی  بود  فراری  بود

نونتون  گندمتون   همه ی   آبروتون

گندم  و  ارد  و  نمک

 با  هزار  دوزو  کلک

بار  میزد  به  اسیا  ،  اسیاب  دشمنا

  چی  بگم  برایتون   چی  بگم  برایتون

شه  بی  شرم و  حیا  نوکر  فرنگیا

ندیدم  تو  قصه  ها 

خیر  نبینن  بچه  ها   خیر  ندیدن  تا  حالا

********

روزی  بود  روز  گاری  بود 

 روزی  بود  بهاری  بود

 کاسه  و  تغا ری  بود

سفره  ها نون  و  نمک

دولچه  ای  اب  خنک

 کاسه  ها  خالی  شده   .  کو  صدای  بچه  ها 

چتونه    ؟  گشنتونه ؟

حالا  هی  زار  بزنین  

  سفره  تون  خالی  شده ؟  کاسه  ها  خالی  شده ؟

شاه  دیگه  دیوونه  شد   ،  جشن  بیخود  میگرفت

کارنوال  بپا  میکرد  با  پول  من  و  شما .

کاشکی  هم  محض  خدا  ذ ره  ای  حیا  میکرد                                                                  

ملتو  رها  میکرد  ...... ،ملت  ما  گشنه  بود

جلو  این  ادما  باد  بادک  هوا  میکرد

رسیدیم  به  دروازه 

میشه  این  دروازه  تمدنو  نشون  بدی ؟

پریا  خسته  شونه  پریا  گشنه  شونه

مردمم  خسته  شونه  دیگه  دیوونه  شدن

 

********

مردمم  خسته   شدن  دیگه  دیوونه   شدن

مردمم  جمع  شدن  ، پریدن  تو ی کوچه ها

مردمم  زدن  بیرون 

همه  فریاد  زدن ، واسه ی   رفتن  شاه داد  زدن 

  ما  دیگه  خسته  شدیم   مرغ  پر  بسته  شدیم

سربازا  هم  اومدن   برای  جنگ

  تانک  اوردن   با تفنگ   

مردمو  هی  میزدن   تا  برن  به  خو نشون ..

تا  که  فرمون  ببرن  از  شاه  دیوونشون

نکنین  حساب  داره  ،هر  دونه  تیر  و  فشنگ

عده  ای کشته شدن  ،  عده  ای زخمی  شدن

سربازا  عاصی  شدن ،اومدن جزو  شما.

شاه  دیگه  فراری  شد،  کسی  راهش  نمیداد

خودشو  قایم  میکرد،   پشت  هفت  کوه  سیا

********

 

 

 



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ شنبه چهارم آذر 1396 توسط مهرداد عزیز آبادی | بدون نظر
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
By Ashoora.ir & Blog Skin
قالب وبلاگ