ebratha
عبرتها

 

 .

بسم الله  الرحمان  الرحیم

 علامه طباطبايي نجف مي رفت و قاضي فرموده بود: مواظب باش زيارت علي (ع) نمائي

چون علامه رسيد به فوج ملائك بر بالاي ضريح خيره شد .

ستاره مينگري شوق آسمان داري   

رها كن اين همه گر ميل كهكشان داري

 

قاضي دست بر شانه علامه زد كه حواست باشد صاحب قبر را .

 

 



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1392 توسط مهرداد عزیز آبادی | 2 نظر

 

جناب  سید روحانی ای  بود  که  در  نزدیکیهای  سه راه  نمازی  پیش  نماز  بود  و  البته اوایل  انقلاب  بود  و  ایشان هم  اوایل  جوانی  و  منزل  در  کوچه  بن  بستی   تنگ  نزدیک  محله  ارمنی  ها  و  بعض  همسایه  ها  در  ان  محل  و  بلکه  بیشتر  انها  سایه  سید  را  با  تیر  میز  دند.

  اما  بیشتر  در  دلشان  بود  و  کسی  را  یارای  جسارت  نبود  و  توی  دلشان  رعب  ووحشت  حاکم  بود  تا  اینکه  یک  روز  که  از  قضا  سید   سه  چهار  کیلو  میوه  برای  زن  و  بچه  اش  خریده  بود سه  تا  از  همین  جوانها  راه  را  بر  او  بستند .  اولی  یک  صدایی  مثل  هوم   داد    و  دومی  گفت چرا  جواب  سلامش  را  نمیدی  و  سومی  گفت  سام  سید  هم  سلامی  کرد  و  با  خنده  وحشیانه انها  و  اشاره  به  پشت  بام  معلوم  سید  شد  که  دو  نفرشان  هم  پشت  بام  هستند  اما  سید  وقار  خود  را  از  دست  نداد    تا  اینکه  نفرات  پشت  بامی    یکی  دو  تا  سنگ  هم  انداختند  که  سید  خودش  را  دزدید  و  حالا  که  کمی  جسور  تر  شده  و  قوت  گرفته  بودند  شعار مرگ  بر  بهشتی  دادند  سید که  واقعا  قصد  نداشت  با  انها  درگیر  شود  و  قصد  داشت  بیشتر  بردباری و  ارشاد  از  خود  بروز  دهد   با  شنیدن  این  جمله  غیرت  دینی  اش  بجوش  امد

و  دست  به  سنگ  شد همان  سنگ  های  خودشان  را  بر  داشت  و  دو  نفر  بالای  پشت  بام  را  یکی  پشت  شانه اش  زد  و  یکی  هم دست و  طرف  سینه  و  انها  که  از  معرکه  خارج  شدند  به  طرف  پایینی  ها  حمله کرد   و  لباس  اولی  را  کشید  که  پاره  شد  و  انها  را  هم  ضربتی  زد  و  طوری  جلو  انها ایستاد  که  مجبور  شدند  فرار  را بر  قرار  ترجیح  بدهند  و  متواری  شوند .

شاید  کمی  در  وحله  اول  این  حرف  باور  کردنش  مشکل  باشد .

و خیال  کنید  این  معجزه  یا  دروغ است  اما  این  طور  نیست سید  چون  روستایی  بود  راه  سنگ  انداختن  بلد  بود  انها  چون  بچه  شهری  بودند  سنگ  اندازی  بلد  نبودند  وجرات  و   شجاعت  سید  را  هم  نداشتند.این  بود  که  مغلوب  شدند  و  رفتندپی کارشان.



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ دوشنبه بیست و یکم بهمن 1392 توسط مهرداد عزیز آبادی | بدون نظر

یادت همیشه در سرما مستدام باد

 

حکمت روان و دولت عیشت بکام باد

من افتخار بندگیت را نداشتم

 

بنشین که عالمی بفدایت مدام باد
 

اهریمن از دو سجده ناقص نه سود برد

 

·      دورش      زمن بدار که پیوسته خام باد

هر کس به جور بر دل ما تاختن کند

 

در آرزوی رنگ می و رنگ جام باد

من خاکپای رونق آن عهد مانده ام

 

باران رحمتت به زمین پردوام باد

گر یوسفی و پادشاهیمان نمی دهی

 

جانم فدای بوذر شیرین مرام باد

دلهای مستمند و غنی حرف بشنود
ج

 

باید که خاک راه درت را غلام باد

فرموده ای و کوشش این جمع خستگان

 

بی لطف دوست جمله گناه وحرام باد



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ پنج شنبه هفدهم بهمن 1392 توسط مهرداد عزیز آبادی | یک نظر

حکایت 5

       در مدرسه امام باقر علیه  السلام جمعی از تلامیذ به نماز برخاسته و جوانی تا بالغ نو خاسته گفت شنیدم در دیوار و نیمکت و اشیاء همه به تسبیح

گوش تو ارباز شود عیب نیست              چشم ترا جز خبر غیب نیست

گر که یکی سجده کنی بهر اوی             میرسد از بزم ترا گفتگوی

پرده بزن پس که تو محرم شدی            باز    بیا جنت ار آدم شدی

       نقل مجالس فقها بود و اسباب اعجاب

کودکی این قصه به ماراست کرد       با دل ما هرچه دلش خواست کرد

چون پسر مریم عمران سخن             در بغل مادر و درخواست کرد

خیره بدو عالم و آدم عجب                 او نظر آن جا که بپیراست کرد

 



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه دوم بهمن 1392 توسط مهرداد عزیز آبادی | یک نظر
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
By Ashoora.ir & Blog Skin
قالب وبلاگ