ebratha
عبرتها

    

 

 

                     صبر

 

 صبر  نتوانم  از این   پس  که  دگر  صبر  ندانم 

دیگر  این جسم  بدین  سو  و  بدان  سو  نکشانم

گر  شکیبا شوم  البته  بود  راحت جانم 

  بارها  گفته  به  من  صبر  نما  من  نتوانم 

  بخدا  رفت   دگر  گنج  سعادت  زبر  من 

  بخدا   رفت  دگر  قوت  اعضا   و  توانم

  پیش  از  این  صبرنمودم  هم  ایام جوانی 

   تو  دگر منع  مکن  هیچ  مگو  من نه    جوانم

بشکن  این   سینه  که  اتش  زده  برده  است  اما نم

  بشکن  این  سینه که  اتش  زده بر  روح  و    روانم

  کلا  این کلمه  ز  فرهنگ خدایی بکنم  پاک 

  کللا  این کلمه    کنم  پاک   ز  ذهن  و  ز  زبانم

=====+++++

  سالها  صبر  نمودم مگر  این  غصه  سر  اید

   راست گویم  که  تو  بودی به  برم  هر  که  در  اید 

قدر ایام  وصال  تو  ندانسته  ندانم 

بعد  از  ان  وقت    ز ایام فراق  دگر  اید

  شده  پر پر گل  عشقم  خار  مانده  است بجایش   

  حنظل  از  دست  رفیقان  بخدا  چون  شکر  اید 

  یار  دوری  کند  البته نه  قهر  و  غضب  ارد

  لیک  دوری  کند و  گاه  ز کوه  و  کمر  اید

  زردی  روی من  از  زر   نبود  از  ضر بانست 

از  رفیقی  است  که  هر  لحظه  زجایی    به  در  اید 

هر  که خواهد  بکشد  گو  بکشد  صبر  نتانم 

   ذره  کاه  به نز  دیک شما  مختصر اید 

====******====== *          

  سالها  صبر  نمودم  چه  شد  ان  دولت  مویم 

  رفت  دندان  چو  عاج  این  همه  را  با  که  بگویم 

   رفت  قوت  ز  سر  و  دست  و  زپا  ونگرانم 

  سبزیم  زرد  شد  البته   نه  بالم  نه  برویم 

اخر  این  صبر  چه  سودم  همه ایام  نگویی

  هر  جهت  دشمن  غدار  روان  گشته  به سویم

شیر  غران  جوانی برمیده  ز  بساطم 

 در  ملا  بودم  و  اعلی  حال د ر  قعر  و  فرویم 

  ای  مردم  چکنم  صبر ،  در  این  جمع  ندارم 

  صبر  اشکنجه  بود  قهر بود ،   من  که  نکویم 

خنده  ام  گریه  شد  و نو  همه  اعضا  شده  کهنه 

عطر  گل  بودم  و  اینک  ز  فلک  شرم  ز  بویم 

=====***-----*****//////---

  قصه عشق بگویند  ز  دیوانه  نهان  به 

  با  حریفان  نتوان  گفت  که  ان  به 

  با  جهاندیده  نگویند  چنین   قصه  و  پیران

نزد  عشاق  ولی  این  سخن پر  هیجان  به   

نه  به  مسجد  بشود  گفت  نه  در  مدرسه  اری 

  پس  نهان  این  سخن  از پیر  و  جوان  به 

شاید  ار  بود  گلی باز  کنم  لب  به  بیا نی 

پس  نهان  ازهمه  گونه  حیوان  به

رمز و  اسرار نگویند  به  هر  معبر    هر  کس 

پس  نهان  داسشتن  این  سخن  از کوی    زمان  به 

گر  زبان  وا  کنم  هم  عالم  و  ادم ننوازد

این  سخن  مخفی   و  پوشیده به  نزد  همگان  به 

=====/////00000****-0---*            ----

 

من  دل  ازرده  شدم بیش  از  اینها  نرمانم 

  قصه  کم  گو  ز  سر  و  وضع  و  لباس و ز  زبانم 

بشری  را  که  خدا  خلق  کند  عیب  نگیرد 

تو  چه  دانی  ز هنر  ها  و  ز  سخنها  و بیانم 

دل  من  خون  شد  و  تو عیب  بجویی  ز  سر و  پا 

مگر  عا صی  شده  ای  قفل  نما  باز  بدانم

نیستم  اهل  ریا  ،   بلکه  دل  شاد  ندارم 

تا  که  اراسته  بیند  همگان  زلف  و  عیانم 

غیر  از  اینها  سخن  عشق  به  دلدار  نگویم 

که  کند  حمل  به  بیماری  و  بر  ضعف  روانم

ای  خدا  تو  فرجی  ساز  که  از  هجر  نمیرم 

عاشقم  این  گنهم  هست  که خواهم  که  بمانم !!!1                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              



...

طبقه بندی: بدون دسته
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه سی ام خرداد 1397 توسط مهرداد عزیز آبادی | بدون نظر
مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ
By Ashoora.ir & Blog Skin
قالب وبلاگ